γεια σου

δια Λογοι 12

- τι έχεις;

- τίποτα

προς εσένα 24

σ' εγκατέλειψα

αλλά είμαι ακόμη πλάι σου

δεν είναι πια στο χέρι μου

θα κουβαλάω την αγάπη μου για σένα 

σ' όλη τη μικρή ζωή μου

"θα πέθαινα για σένα" είπα κάποτε όταν με ρώτησες

και νόμισα ότι ήταν έτοιμη η καρδιά σου

αλλά χαζούλη μου έχεις μεγάλα βουνά ν' ανέβεις

μακριά από λίμνες που αντικατοπτρίζουν το είδωλό σου

μακριά από λίμνες που σε κατασπαράζουν

να ματώσουν στ' αλήθεια τα χέρια και τα γόνατά σου

να καεί ως το κόκκαλο το μαγικό πρόσωπό σου

να διψάσει ανελέητα κάθε σπιθαμή του όμορφου κορμιού σου

κι εκεί ψηλά

θα με ξανάβρεις να παιδιαρίζω με τις βουνοκορφές

όταν θα 'ναι έτοιμη η λαμπερή καρδιά σου να πεθάνει για ένα σύννεφο

χωρίς κανένα αντάλλαγμα

εσύ μόνο εσύ

χωρίς να σε σέρνει καμιά οφθαλμαπάτη που σου μοιάζει

σ' εγκατέλειψα για να ξανάβρεις τον κτύπο της καρδιάς σου

φυλάσσοντας την αγάπη που σου χω περήφανη κάτω από το φως του ήλιου

κι όπως κάποτε σου ψιθύρισα μέσα στα σκοτάδια του μυαλού σου

"είσαι πολύτιμος για να χαθείς" 

μικρούλι μου

σ' εγκατέλειψα για να σε βρω και πάλι 
κι ας μη σε δω ποτέ ξανά 

σ' ολάκερη τη μικρή ζωή μου

παρότρυνση 24

μείνε λίγο ακόμα

δεν θ' αντέξω έτσι κι αλλιώς πολύ

τα μεγάλα άδεια χέρια μου

ανακάλυψη 30

θα μπορούσα να δακρύζω για την αγάπη

που σου 'χω

χρόνια και χρόνια

είτε ζωντανός είτε νεκρός

ένας ανόητος αγαπησιάρης

όπως και να 'χει

επιθυμία 30

Μια μέρα

θ' αδειάσω τις τσέπες του παντελονιού μου

στη μανία των θαλασσινών κυμάτων

κι ανάλαφρος θ' αφήσω

το κορμί μου

να χαθεί στο διάστημα

μονορούφι 13

τι; κανείς; η μικρή Κατερίνα με κοιτάζει παράξενα. τι; κανείς; η μικρή Κατερίνα μού τραβάει το χέρι. ο Πατέρας της έχει ένα περίεργο μουστάκι και τα μάτια του δεν σε κοιτάνε όταν σε κοιτάνε. θέλω να επιταχύνω τη διαδικασία. δεν θα μας προλάβει ο φθόνος των ρολογιών κι οι χαρακιές του ήλιου πάνω στο γαλάζιο των ματιών μας. τι; κανείς; η μικρή Κατερίνα κοιτάζει τον μικρό Νικολάκη. τι; κανείς; η Μητέρα του Νικολάκη καπνίζει ένα τσιγάρο που δεν τελειώνει ποτέ. ο μικρός Νικολάκης βήχει επίμονα. η μικρή Κατερίνα κοιτάει τον μικρό Νικολάκη. η Μητέρα καπνίζει. ο Πατέρας με τα ανάπηρα μάτια. τι; κανείς; τι; κανείς; τι; ίσως. η μικρη Κατερίνα μού δαγκώνει το χέρι. Ξύπνάω χωρίς χέρι, με ειδικές ικανότητες νεκρός.

when the colour is never enough

επιθυμία 29

δεν θέλω ούτε ένα άγγιγμα συμπόνιας

θέλω περήφανα χάδια

που χαράσσουν τη μορφή μου

στο χώρο το χρόνο και τη μνήμη

ο κυρ Απόστολος (και) για μένα

κοίταξα στ' ανήλιαγο κέντρο των ματιών σου
κι ένιωσα το χάδι των σκοτεινών κυμάτων

έλυσα τον κάβο του καϊκιού μου
και χάθηκα στη γαληνεμένη τρικυμία της αναπνοής σου

ένας κρυμμένος ήλιος μου φώναζε
"κρατήσου απ' το κατάρτι"
μα τ' ανυπάκουα χέρια μου
άνοιξαν διάπλατα για να σου μάθουν την Αγκαλιά

για μια στιγμή σ' έκλεισα μεσ' στα στήθια μου
κι ένιωσα τ' ανήμερα χέρια σου να μου τυλίγουν το κορμί

"σ' ευχαριστώ"
"μη φοβηθείς"

χάθηκα εγώ χάθηκες κι εσύ

ΔΗΛΩΣΗ 33

μόνο η αγάπη μπορεί να καταπιέσει την υπερηφάνεια
δεν έχω τόση αγάπη
δεν έχω κι ας λέτε ό,τι θέλετε

θα βγούμε κερδισμένοι;
θα βγούμε χαμένοι;
ξεχασμένοι μες στο χρόνο

κι ας λέτε ό,τι θέλετε

απο ΚΑΛΥΨΗ 34

κατά 'κει που παν κι οι άλλοι αν θυμηθείς

τον ήλιο που σου καίει τα μάτια

αν θυμηθείς να βγάλεις τα μάτια σου πριν

σου μαρτυρήσει πριν η αλήθεια

πριν σου μαρτυρήσει η αλήθεια

πριν σου μαρτυρήσει το ψέμα η αλήθεια

κατά 'κει που παν κι οι άλλοι αν θυμηθείς

το κύμα που σου πνίγει τα πόδια

αν θυμηθείς να κόψεις τα πόδια σου πριν

σου μαρτυρήσει πριν το ψέμα

πριν σου μαρτυρήσει το ψέμα

πριν σου μαρτυρήσει την αλήθεια το ψέμα

γέλασα λίγο

ίσως να γέλασες κι εσύ

κι ίσως αυτά τα λόγια να 'ναι δικά μου

ίσως αυτά τα λόγια να 'ναι και δικά σου

ή μόνο δικά σου

αφού είναι πια δικά σου

ΔΗΛΩΣΗ 32

δεν ήρθαν κι ούτε πλησίασαν πολύ

θα 'λεγες ένα άρωτρο οργώνει τη μνήμη μου

αλλά

ξέρεις πως το αλλά θα σε εμποδίσει ξέρεις

πως το αλλά σε τρώει από μέσα

ελπίζεις στην αθανασία κι όμως

δεν ήρθαν κι ούτε πλησίασαν πολύ

άλλος θα πει τα χρόνια

άλλος θα πει οι αγάπες

άλλος θα πει με απάθεια τα κύματα

κοιτάς σαν βλάκας μήπως και σε λυπηθεί ο εαυτός σου

κοιτάς και χάσκεις τον εαυτό σου που σου ξεσκίζει τις σάρκες

και βολεύεσαι γι' άλλη μια φορά να 'σαι 'συ το θύμα

αφού δεν ήρθαν κι ούτε πλησίασαν πολύ

όσα δεν ήρθαν κι ούτε πλησίασαν πολύ

I still love you, defending my pride

απαρίθμηση 10

ένα σκοτάδι σκεπάζει τα μάτια μου


τα χέρια μου δεν με υπερασπίζονται



διψάω για το αίμα μου




αλυχτάει η παιδική φωνή μου κοιτάζοντας τον ήλιο μες στα μάτια






παραδίνομαι στα παράσιτα που θρέφω στο σώμα μου
να μην υπάρχω πια

παρότρυνση 23

είμαι εσύ



και θέλω ν' απευθυνθώ σε μένα


γι' αυτό και σου μιλώ


γι' αυτό και μ' ακούς






τώρα που ένας άγνωστος Χ θολώνει τις αναλύσεις


βλέπω ξεκάθαρα τα φωτεινά σου μάτια


βλέπω ξεκάθαρα το μεγάλο σου χαμόγελο






θυμάμαι πάλι το πρόσωπό μου






μη μου στερήσεις την μνήμη μου


είσαι ό,τι μου έχει απομείνει μέσα σ' αυτή την εξαναγκασμένη λησμονιά



27 Μαΐου 2011 (μια απροσδόκητη ώρα που φαντάζουν όλα πιθανά)

επιθυμμία 28

καλόκαρδε γίγαντά μου

άσε με να σταθώ πάνω στον ώμο σου

να σου δείξω πως δεν φοβάμαι το μεγάλο ύψος σου

ούτε το παραπέρα που δεν πάει το βλέμμα σου

Will and Need

υποκύπτω 25

είναι νωρίς ακόμη







πήρα βαθιά ανάσα


αυτοί δεν καταλαβαίνουν


κανείς δεν άντεξε για πολύ






δεν είναι απόγνωση


δεν είναι απόγνωση






ξέρεις όπως ήξερα κι εγώ






τα χείλη μου θα σκάσουν


και θα καταπιώ όλο το βουητό των ανθρώπων


μαζί και τις στριγκλικές προσευχές των θεών






ατάραχος πια


πάνω στο κορμί ενός πλατάνου


να κοιτάζω τον χρόνο που έρχεται

απο ΚΑΛΥΨΗ 33

προσκυνώ το Χαμόγελο και το Δάκρυ

προς εσένα 23

ένα ηλιοβασίλεμα πλησιάζει

θα βαδίσω προς τη θάλασσα

ακολουθώντας τα βήματά σου

και καθώς θα χάνεται ο ήλιος

θα ψιθυρίσω το όνομά σου

μέσα στο στόμα των κυμάτων

αργά και προσεκτικά 22

αργά περπατούν
προσμένοντας τον προορισμό
στα βήματά τους να σιμώσει

στο μυαλό τους έρχονται
σκηνές από μια φάρσα που παίξανε
ξοδεύοντας όλη την καρδιά τους

τα δάκρυα, αυτόνομα
εγκαταλείπουν
τα μάτια που δεν αναγνωρίζουν
πια το πρόσωπό τους

την αυγή που υπόσχεται
μια καινούρια αρχή
κρύβονται στην απέραντη σκιά τους
μονολογώντας κάτι αλήθειες χιλιοειπωμένες

κι η αξόδευτη αγάπη που στάζει από τις τρύπιες τσέπες τους
ποτίζει τα όνειρα των μικρών παιδιών

αργά περπατούν
ανάμεσά μας
αργά περπατούν
κι έχουν την όψη μας

ανακάλ ΥΨΗ 29

τώρα δεν απέμεινε κανείς

ούτε καν εσύ

και η ροή της βροχής δεν λέει να δυναμώσει

ούτε ο άνεμος να φυσήξει κόντρα στην πορεία μου

παραμένουν έτσι τα λόγια γυμνά

στο σκοτάδι χωρίς κοινό

τώρα που όλα φοβούνται για τη σιωπή τους

under violence 1

under violence 2

under violence 3

ερ Ω τηση 22

δεν θα στο κρύψω
μου λείπει ένα χέρι



αν είχα το κουράγιο θα σου 'λεγα
ότι μ' ενοχλεί που έχω δυο μάτια


η ζωή με αναγκάζει
αργά ή γρήγορα να κόψω τη γλώσσα μου

εσύ;

εσύ που είσαι;

πότε επιτέλους θα μου πεις
ότι δεν με χρειάζεσαι;


νύχτωσε
όχι νωρίτερα απ' ό,τι πρέπει


θα ξαπλώσω μόνος μου 
όχι από επιλογή
ούτε από ανάγκη

εσύ;

εσύ που είσαι;

πότε επιτέλους θα μου πεις
φτάνει πια;

ενασωμα7

ΤΑΜΑ

ΤΙΑΣΟΥΤΑ

ΜΑΤΙΑΣΟΥ

ΤΑΜΑΤΙΑΣΟΥ

ΠΟΥΧΟΥΝ

ΕΝΑΚΟ

ΚΚΙΝΟΘΕ

ΡΙΟΤΑΜΑ

ΤΙΑΣΟΥΠΟΥ

ΧΟΥΝΕΝΑ

ΚΟΚΚΙ

ΝΟΘΕΡΙΟ

ερ Ω τηση 21

σου λείπω

φαντασμαγορική εξέλιξη της επιθυμίας

πλανιέται άναρχα το κορμί στις ταράτσες
στις κεραίες κρέμεται
ανάσκελα χαζεύει
τους μετεωρίτες

έλα από το σπίτι που θάψαμε μια ανάμνηση

φυσάει κακιασμένα όνειρα η λάμπα η γυμνή

πάνω από τα κεφαλάκια μας

κι απορεί για την αμηχανία των χεριών

αφού

παλέψαμε μια υπόσχεση που πουλούσε νταηλίκια

σ' έναν καθρέφτη τρυπώσαμε
από τη μια μεριά εγώ
κι από την άλλη εσύ

συντονισμένη εκδοχή του φόβου
αυτού, του φόβου
που αντανακλά το είδωλό μας

κεραυνοβόλα μ' αγάπησα
κεραυνοβόλα με ξεπέρασα

στα ψέματα ήτανε;

until you give up 3

until you give up 2

until you give up 1

υποκύπτω 24

λαβυρινθώδης πορεία

αμάγαλμα εντυπώσεων

της επικήδειας διακήρυξης ευχών

μουλιάζουν τα σώματα όταν βρέχει

άδεια κουφάρια

σε μια συνείδηση

ανασύνθεση στο τίποτα στο ποτέ και στο πάντα

living in purpose

living in purpose from Max Devil on Vimeo.

until the symmetry collapsed 1

πρώτη ύλη : foto by iacovos camhis

until the symmetry collapsed 2

πρώτη ύλη : foto by iacovos camhis

until the symmetry collapsed 3

πρώτη ύλη : foto by iacovos camhis

απο ΚΑΛΥΨΗ 32

επιμένω μέχρι να ξεράσω τα ψέματά μου

τόσο πολύ μ' αγαπάω πια

who may know the true color

από τον Μανώλη και την Τάνια (και) για μένα

κάτι πήρε μαζί του ο χαρταετός
μπλεγμένο στην πολύχρωμη ουρά του
που ξοδέψαμε ολόκληρο το πρωί
να αποφασίσουμε με τι χρώματα θα τον ντύσουμε

"δεν πειράζει" μου είπες
"εμείς φταίμε, που τον κακομάθαμε"

και για ένα χρόνο
προσπαθήσαμε
σαν να μην άλλαξε τίποτα

ένα χρόνο
όσο αντέχαμε
με τον χαρταετό μας
χαμένο στα σύννεφα

προς εσένα 22

δεν έμαθα ποτέ να φτιάχνω χαρταετό
νόμιζα θα σουνα πάντα εδώ
να σου κάνω παρέα
κάθε Καθαρά Δευτέρα πρωί
παρατηρώντας σαν μικρό παιδί
με πόση σιγουριά τα χέρια σου
κατασκευάζουν μια χάρτινη υπόσχεση

και μετά σε μια ακροθαλασσιά
να τρέχω ξυπόλητος στην άμμο
τραβώντας τα σχοινιά του
μέχρι να σηκωθεί ψηλά
μαζί με τα σύννεφα
μια χάρτινη υπόσχεση
ότι θα σουνα πάντα εδώ

κι εσύ
να γελάς
ενθουσιασμένος και
περήφανος
που δεν κατάλαβα ποτέ

περήφανος
που δεν κατάλαβα ποτέ

K(eye)TE

επιθυμμία 27

μες στα βουνά θα τρυπώσω ξανά

να ακούσω πως πλάθεται ο κόσμος

απαρίθμηση 9

ανήσυχη

περίλυπη

αφανής

γεμάτη στοργή

αποκάλυψη 31

ξέρω ότι μια μέρα

θα ουρλιάξω τόσο δυνατά

που θα χάσω τη φωνή μου

έτσι κι αλλιώς

τι περισσότερο μπορεί να πει κανείς

μ΄ ένα στόμα

γεμάτο με δόντια που θρυμματίζονται

then I slept by your side (red)

then I slept by your side (green)

then I slept by your side (blue)

ανακάλ ΥΨΗ 28

η ίδια εικόνα πάντα
πίσω από τόση φθορά
πίσω από τόση τύχη
πίσω από τα μάτια που διψούν
πίσω από το θάνατο που μας λαχταρά

making fun of me