ανακάλυ Ψ η 16

και μου κρατούσες το χέρι
και μου ψιθύριζες στο αυτί
και μου έκλεινες το μάτι
και με αγκάλιαζες σφιχτά
και ακουμπούσες το σαγόνι σου στον ώμο μου
και με κοιτούσες σιωπηλός
και με ψηλάφιζες στο πρόσωπο
να μη με ξεχάσεις
να μη με ξεχάσεις

το σύννεφο

το νερό στο σύννεφο

την αστραπή στο σύννεφο

και πάλι το σύννεφο

και πάλι το νερό στο σύννεφο

και πάλι την αστραπή στο σύννεφο

και θα γίνουμε ελαφρύτεροι
σαν δυο γιγάντιες ωκεάνιες μπουρμπουλήθρες

το χέρι σου
τα δάχτυλά σου
γαντζώνονται στο χέρι μου
ανάμεσα στα δάχτυλά μου

εμπρός μαέστρο
σε ρυθμό τάνγκο


είμαι ελεύθερος να σ' αγαπήσω εκατό φορές
κι άλλες τόσες

drown on the bed 3

drown on the bed 2

drown on the bed 1

αποκάλυ Ψ η 17

στέκεσαι μπροστά μου γυμνός
μ' ένα πρόσωπο θολό
σαν κομμάτι φωτογραφίας που εστίασε στο κενό που παραμόνευε πίσω σου
σκύβεις μια ιδέα το κεφάλι και με κοιτάς με αυτά τα μάτια
μ' αυτά τα μάτια
μ' αυτά τα μάτια
μαυταταματια
τα λίγο λυπημένα
τα λίγο ευτυχισμένα
τα λίγο αφηρημένα
τα λίγο αγαπημένα

και χαμογελάς
και χαμογελάς
και χαμογελάω
τώρα χαμογελάω
χαμογελάω γιατί έτσι η ζωή
γιατί έτσι η στιγμή
γιατί έτσι το φιλί

έχω μια ωραία ιστορία να σου διηγηθώ
κι αν δεν μ' αφήσεις να στην πω
θα τη μάθω στο σπουργίτι που συνήθισε στο άγγιγμά μου
να την κουβαλάει φυλαχτό των ανθρώπινων ερώτων
μέσα στο χειμώνα
πάνω σε καλώδια ρεύματος
πάνω σε μπαλκόνια
πλάι σε παράθυρα
των ανθρώπινων στιγμών
των ανθρώπινων δισταγμών
των ανθρώπινων χαμένων ευκαιριών

στο τέλος θα 'ναι όλα όμορφα
από πείσμα
χωρίς να κάνουμε τίποτα εμείς
έτσι
από πείσμα

προς εσένα 14

η αγκαλιά σου σαν βράχος
ένα υπερήφανο σημείο αναφοράς μέσα στα τόσα κύματα

κάτι τέτοιο σου ψιθύρισα όταν γαντζώθηκα αναίτια από πάνω σου
μέσα στη νύχτα
κάτω από τόσα φώτα
μέσα στα τόσα βλέμματα
κάτω από τόσες προσδοκίες

σκαρφαλώνω πάνω σου
ισορροπώ στο ξυρισμένο σου κεφάλι
ατενίζω μια πιθανότητα
την πιθανότητα να σου γνωρίσω τον έρωτά μου

έτσι κλείνει η χθεσινή βραδιά

έτσι ξεκινάει αυτό το πρωϊνό

ψυχούλη μου
κρατώ στα χέρια μου ένα όνειρο μωρό
και δεν έχω στήθος να το θηλάσω
έχω μόνο για την βαθιά κι αργή αναπνοή σου να του διηγηθώ

ψυχούλη μου
σφίγγω στα χείλια μου
ένα ανείπωτο σ' αγαπώ

you are drowning 3

you are drowning 2

you are drowning 1

διάλογοι 7

- που πας;

- εκεί

- που εκεί;

- εκεί που δείχνει το δάχτυλό μου

- και τι έχει εκεί;

- αυτό που φοβάσαι

- ε;

- είδες πόσο φοβάσαι;

μονορούφι 7

παρά την φανταστική μας ιδιοσυγκρασία με απόκοσμη ουσία φυλαχτό στην παραλία ξένοιαστο ατενίζοντας το μεγάλο κύμα που παρασέρνει τις ελπίδες των ανθρώπων και σκεπάζει τη νοσταλγία με ένα ισχυρό αίσθημα φόβου πόνου πνιγμού απωθημένου εγκλεισμού και σαν μου παραχωρηθεί η εξουσία να αφουγκραστώ την πείνα του μικρού παιδιού που σπαρταράει στο κλάμα μέσα στην κούνια μέσα σε άδειο σπίτι μέσα σε άδεια πόλη μέσα σε έναν άδειο πλανήτη και τι τύχη θα μαρτυρήσεις με περίσσειο πάθος σαν το μοναδικό σου λάθος που σου προσφέρει ένα απύθμενο βάθος σαν πηγάδι που χάνονται όλες οι φωνές της επίπεδης επιφάνειας με τα πράσινα και τα μπλε ανάμεσα σε δυο μαύρα που πιέζουν να εξαλείψουν ό,τι κάποτε από άγνοια επέτρεψαν να τους ξεφύγει σαν λύση σε ένα ερώτημα που βασανίζει κάθε ερημική ομοιομορφία που πάσχει από το αρχέγονο αίσθημα της πλήξης

επι Θ υμία 17

πάνω από το κεφάλι μου μια σκατόμυγα φέρνει βόλτες

αχ και να χα μια μυγοσκοτώστρα

αχ και να χα ένα κεφάλι που δε βρωμάει σκατά

ΔΗΛΩΣΗ 22

θα μικρό θα γίνει όμορφο μικρό θα γίνεται μικρό μου όμορφο το τραγούδι μικρό το τραγούδι σου μικρό μου θα γίνεται όμορφο μέρα με τη μέρα όπως μικρό μου γίνεται το τραγούδι σου όμορφο μικρό τραγούδι θα γίνει όμορφο μικρό μου

αργά και προσεκτικά 12

όταν δεν υποψιάζεσαι τη ροή της απροκάλυπτης γύμνιας σου
αναστενάζεις ρυθμικά ακολουθώντας τα θαλάσσια ρεύματα
που μεταφέρουν τις γιγάντιες χελώνες με το γαμψό τους ράμφος
στην αποβάθρα των τελευταίων ημερών
των πραγμάτων των τελευταίων ημερών
της ήμερης κι απρόσωπης σιωπής
μιας δίψας που την αισθάνεσαι πρώτα στα δάχτυλα
και μετά στο στόμα

ενασωμα 3

τοχαλασμενοσουαυτιμουπροσφερετηνευκαιριανασαγγιξωστοπροσωπομετοαλλοθιναμιλησωστοαλλοσουαυτι

υποκύπτω 14

φύλακα άγγελε
να σου πω
μια στιγμή

θα 'χω στο ποτήρι δυο μάτια προσευχή
λίγη ξινισμένη μαγιονέζα απλωμένη στη βροχή
και μια μασέλα με δυο χρυσά δόντια να δαγκώνει τη στιγμή

φύλακα άγγελε
αν ντραπώ
το κλειδί

θα ξεχάσω στην κουζίνα δυο μάτια αναμμένα
ένα μαγιό με μια πινέζα καρφωμένο στο νερό
και μια φανέλα κόκκινη με δυο βασίλισσες πιόνια να ψάχνουν την άκρη της σκακιέρας

φίλα κάγκελο
με γλώσσα
μπας και σωθώ

απαρίθμηση 5

3 +1

υποκύπτω 13

για δες τι όμορφα που τραγουδάει το παιδί
μέσα στην κοιλιά της μαμάς του
που πεθαίνει από ασφυξία
σε κάποιον όροφο σε κάποια τράπεζα
δίπλα σε ένα παράθυρο που αντικαθρεπτίζει ένα οργισμένο πλήθος

ακούς το τραγούδι
σκαλωμένο μέσα στις πτυχές ενός πυκνού καπνού
που ανηφορίζει στα σύννεφα

χασμουριέσαι και σε παίρνει ένας γλυκός ύπνος

ονειρεύεσαι μια πυρκαγιά
ζεσταίνεσαι
και γδύνεσαι

θα βουτήξει η θάλασσα μέσα σου
κι όλα θα αποκτήσουν μια αλμυρή γεύση

βιάζεσαι να προλάβεις
δαγκώνεις και σχίζεις τα χείλια σου
γεύεσαι το αίμα σου
γλυκό σαν ώριμο πορτοκάλι
κι ένα χέρι στρουμπουλό και απαλό
σε χαϊδεύει στα μάτια

χαμογελάς και βυθίζεις τη θάλασσα μέσα σου

από τον Γιάννη (και) για μένα

Τούμπου τούμπου ζα
Χαλκιάς Λάκης
Μουσική/Στίχοι: Μαρκόπουλος Γιάννης


Εδώ δεν έχει σύνορα
δεν έχει καλοσύνη
μπροστά πηγαίνει ο αρχηγός
και πίσω του οι σκύλοι
Τραπέζι πεντακάθαρο
λεφτά, χαρτιά και τσόχα
κρατάς τη μύτη σου μακριά
να μη σε πάρει η μπόχα

Α καπού κουλουκουπού κουλουκουπού κουλουκουπά...
Τούμπου τούμπου ζα, τούμπου μάγοι
θα μας ψήσουν οι ανθρωποφάγοι
τούμπου τούμπου ζα, τούμπου ζίτσου
στο καζάνι κι η μαμά του Κίτσου
Τούμπου τούμπου και τα μπου
φάγαν τη γριά, ντου ντου
ντούμπου ντούμπου ντούμπου και μπα μπου
πέσαν όλα τα ταμπού

Εγύριζα όλη τη γη
με ένα αεροπλάνο
μοντέλο απ' την κατοχή
που 'χε φωνή σοπράνο
Σ' ένα σταθμό μου είπανε
όλη την ιστορία
στη ζούγκλα πως χαθήκατε
σας φάγαν τα θηρία

Α καπού κουλουκουπού κουλουκουπού κουλουκουπά...
Τούμπου τούμπου ζα, τούμπου μάγοι
θα μας ψήσουν οι ανθρωποφάγοι
τούμπου τούμπου ζα, τούμπου ζίτσου
στο καζάνι κι η μαμά του Κίτσου
Τούμπου τούμπου και τα μπου
φάγαν τη γριά, ντου ντου
ντούμπου ντούμπου ντούμπου και μπα μπου
πέσαν όλα τα ταμπού

Εκείνο που δεν μάθατε
κι οι μαύροι εγελάγαν
είναι γιατί ψοφήσανε
τα ζώα που σας φάγαν
Δηλητηριαστήκανε
από τα δυο κορμιά σας
το λέει το ραδιόφωνο
κρίμα στην ανθρωπιά σας

Α καπού κουλουκουπού κουλουκουπού κουλουκουπά...
Τούμπου τούμπου ζα, τούμπου μάγοι
θα μας ψήσουν οι ανθρωποφάγοι
τούμπου τούμπου ζα, τούμπου ζίτσου
στο καζάνι κι η μαμά του Κίτσου
Τούμπου τούμπου και τα μπου
φάγαν τη γριά, ντου ντου
ντούμπου ντούμπου ντούμπου και μπα μπου
πέσαν όλα τα ταμπού

Στο δέντρο αναπαυτήκανε
τα δυο καημένα ζώα
ενθάδε κείται έγραψαν
ο λέων με τον βόα
Γι' αυτό ν' ακούς τις συμβουλές
του γέρου προς του τράγου
που φάγαμε εψές αργά
στη στάνη του Πανάγου

Α καπού κουλουκουπού κουλουκουπού κουλουκουπά...
Τούμπου τούμπου ζα, τούμπου μάγοι
θα μας ψήσουν οι ανθρωποφάγοι
τούμπου τούμπου ζα, τούμπου ζίτσου
στο καζάνι κι η μαμά του Κίτσου
Τούμπου τούμπου και τα μπου
φάγαν τη γριά, ντου ντου
ντούμπου ντούμπου ντούμπου και μπα μπου
πέσαν όλα τα ταμπού

Μη με αφήνεις μοναχή μου
μη με αφήνεις μόνη τη φτωχή
μη με αφήνεις μοναχή μου
μη με αφήνεις, σε παρακαλώ

Α καπού κουλουκουπού κουλουκουπού κουλουκουπά...
Τούμπου τούμπου ζα, τούμπου μάγοι
θα μας ψήσουν οι ανθρωποφάγοι
τούμπου τούμπου ζα, τούμπου ζίτσου
στο καζάνι κι η μαμά του Κίτσου
Τούμπου τούμπου και τα μπου
φάγαν τη γριά, ντου ντου
ντούμπου ντούμπου ντούμπου και μπα μπου
πέσαν όλα τα ταμπού

ΔΗΛΩΣΗ 21

ΑΓΑΠΩ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ
ΠΟΥ ΑΦΗΝΟΥΝ ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΟΥ
ΝΑ ΤΟΥΣ ΟΜΟΡΦΑΙΝΕΙ

ΑΓΑΠΩ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ
ΠΟΥ ΦΥΛΑΝΕ ΤΗ ΣΠΙΘΑ ΤΩΝ ΜΑΤΙΩΝ ΤΟΥΣ
ΣΤΗΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑΡΑ ΨΥΧΗ ΤΟΥΣ