4.06.2010

the womb

θυμάσαι 5

καταναγκαστική αλλαγή διάθεσης
χρηματισμός της εξωστρέφειας
ο συνήθης ύποπτος
ο γνωστός άγνωστος
ο ανοιξιάτικος ουρανός
ένας διεφθαρμένος οργασμός

όπως πάντα το εκμεταλλευόσουν
όπως και πάλι θα το εκμεταλλευτείς
να σπείρεις έρωτα
να θερίσεις πόνο

και παρόλες τις εξιλεωμένες προθέσεις
περιμένω την εκπλήρωση μιας υπόσχεσης
μπολιασμένης στο πέταγμα μιας λευκής πεταλούδας
των πρώτων ημερών
πάνω από πράσινο
κάτω από γαλάζιο
ανάμεσα σε δυο κορμιά ξαπλωμένα
από μια άνοιξη ηττημένα

4.05.2010

παρότρυνση 9

παρεμβαίνει το φως

ενοχλητικό

αθώο

παιδί

μην του κακιώνεις

4.04.2010

αργά και προσεκτικά 8

δεν θέλησα να πεθάνεις για να με πείσεις
ποτέ δεν το θέλησα αυτό
μην μου το χρεώνεις

κι αν πέθανες για να με σώσεις
ποτέ δεν αισθάνθηκα ότι απειλούμαι από κάτι

φεύγω

πρέπει πια να φύγω μακριά σου

πρέπει να μάθω να αγαπάω μακριά σου

είναι πια λερωμένα τα λόγια σου
δεν είναι πια τα λόγια σου

φεύγω

4.03.2010

ΔΗΛΩΣΗ 20

ΒΑΦΤΙΣΗ

ΑΠΕΤΑΞΑΣ ΤΙΣ ΕΝΟΧΕΣ;

ΑΠΕΤΑΞΑΜΗΝ

ΑΠΕΤΑΞΑΣ ΤΙΣ ΕΝΟΧΕΣ;

ΑΠΕΤΑΞΑΜΗΝ

ΑΠΕΤΑΞΑΣ ΤΙΣ ΕΝΟΧΕΣ;

ΑΠΕΤΑΞΑΜΗΝ

ανακάλυ Ψ η 13

ΜΕΡΕΣΠΟΥΝΑΙ V

η μυρωδιά της μαγειρίτσας έχει ποτίσει σε όλο το σπίτι και αυτό κάνει την Ανάσταση πιο επείγουσα και πιο απαραίτητη. τα ξεκοιλιασμένα σωθικά που τη συνθέτουν είναι τόσο καλά καθαρισμένα που τίποτα δεν θα θυμίζει την προέλευσή τους. η γεύση θα 'ναι εξαίσια και το ψέμα θα 'χει επιτευχθεί κοσμώντας το γιορτινό τραπέζι της Αναστάσεως. κρίμα που πια δεν έχουμε πρόβατα στα σπίτια να τα ξεκοιλιάζουμε οι ίδιοι. στερούμαστε το πιο βιωματικό κομμάτι της Αναστάσεως. από την εξαγνισμένη μυρωδιά της μαγειρίτσας, από την εξαγνισμένη μυρωδιά της Αναστάσεως που βρωμάει σήψη. Του αφαιρέσαμε τα σωθικά, τα ξεπλύναμε με χλωρίνη και τα σερβίραμε στο τραπέζι μας. τα τρώμε χρόνια τώρα. τα γιορτάζουμε χρόνια τώρα.

Τον σκοτώσαμε. Και Του κλέψαμε τον θάνατο.
Τον σκοτώσαμε. Και Του κλέψαμε τον θάνατο.
Τον σκοτώσαμε. Και Του κλέψαμε τον θάνατο.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

ερ Ω τηση 12

ΜΕΡΕΣΠΟΥΝΑΙ IV


τι μ' αγαπάει περισσότερο;


ο θάνατος

ή

η αιώνια ζωή

πειραχτήρι 6

ΜΕΡΕΣΠΟΥΝΑΙ ΙΙΙ

ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΣ ΔΙΑΦΥΛΑΤΤΕΙ ΠΑΝΤΑΣ ΗΜΑΣ

ΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΦΟΒΟΥ
ΚΑΙ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΠΟΝΟΥ
ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΑΓΝΟΙΑΣ

ΑΜΗΝ

αποκάλυ Ψ η 12

ΜΕΡΕΣΠΟΥΝΑΙ ΙΙ


ΜΙΣΟΣ-ΜΙΣΟΣ

γίνεται η ΑΓΑΠΗ

ΘΡΗΣΚΕΙΑ

ερ Ω τηση 11

ΜΕΡΕΣΠΟΥΝΑΙ


τι μου κάνει μεγαλύτερο κακό;


ο θάνατος

ή

η αιώνια ζωή

3.31.2010

ερ Ω τηση 10

σήμερα είδα την πρώτη παπαρούνα
μόνη της
ανάμεσα σε άγρια πρασινάδα
σκέφτηκα να τη βγάλω μια φωτογραφία
αλλά ο τρόπος που σάλευε με τη βοήθεια του αέρα
παίζοντας με την εγκατάλειψη σε κάθε φύσημα
μ' έκανε να ντραπώ
για την ακόρεστη αδιακρισία μου

το κόκκινο των πετάλων της
που είναι τέσσερις στάλες αίμα μεταφρασμένες
έμοιαζε σαν αμετάφραστος γρίφος
μιας εύθραυστης λέξης

τη χάζευα για λίγη ώρα
μέχρι που χασμουρήθηκα για πρώτη φορά
κι έχασε το ένα της πέταλο
σαν στάλα αίμα που καβάλησε το αεράκι
για να επιστρέψει σε μια ανοιχτή πληγή

άραγε θα τη βρει ποτέ;

άραγε θα κλείσει ποτέ αυτός ο κύκλος αίματος;

I, my hidden eye

ανακάλυ Ψ η 11

είχα ένα όνειρο
αλλά δεν μπόρεσα να το μοιραστώ

τώρα το κουβαλάω στην πλάτη μου
σαν ένα νεκρό που μου 'γινε κολτσίδα

ό,τι ονειρεύεσαι το χρεώνεσαι
ζωντανό ή νεκρό

ανακάλυ Ψ η 10

οι άνθρωποι ποτέ δεν είναι αυτό που υπόσχονται ό,τι είναι
οι άνθρωποι πάντα είναι ό,τι δεν ήθελαν να είναι

αγαπώ τους ανθρώπους
και τις υποσχέσεις τους

(μαθαίνω σιγά σιγά)

αργά και προσεκτικά 7

ΠΟΥΣΤΗ ΘΕΕ ΜΟΥ ΚΑΝΕ ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΜΟΥ ΝΑ ΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΗ

ΣΕ ΣΕΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΙ ΠΟΥΣΤΗ ΘΕΕ ΜΟΥ

ΣΤΟΝ ΠΟΥΣΤΗ ΘΕΟ ΜΟΥ

ΤΟΝ STRAIGHT ΘΕΟ ΣΑΣ
ΣΑΣ ΤΟΝ ΧΑΡΙΖΩ

ΕΓΩ ΚΑΙ ΣΥ ΠΟΥΣΤΗ ΘΕΕ ΜΟΥ
ΕΓΩ ΚΑΙ ΣΥ

ΛΙΓΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ
ΛΙΓΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΠΟΥΣΤΙΑ ΜΟΥ

ΑΜΗΝ

παρότρυνση 8

γυμνός κι ας έχω μικρή πούτσα
γυμνός κι ας έχω πλαδαρή κοιλιά
γυμνός κι ας έχω στραβά πόδια
γυμνός κι ας έχω τρίχες και στην πλάτη
γυμνός γυμνός γυμνός
να δω επιτέλους ποιος είμαι

επι Θ υμία 11

λίγο μελάνι στην πληγή να μολυνθεί

αποκάλυ Ψ η 11

"είμαι Δημιουργός"

έτσι κράζει η μεγαλύτερη Καταστροφή

ΔΗΛΩΣΗ 19

με σύνθημα την αγάπη

μισούμε πιο βαθειά

υποκύπτω 10

θα σου μιλάω με βροχή
να μυρίζεις το χώμα
θα σου μιλάω με βροχή
και τι στην ευχή
θα δώσεις
εσύ
κορμί
πληγή
εσύ
ευέξαπτο πουλί

θα σου μιλάω με βροχή
να δεις πως ξεθυμαίνουν τα σύννεφα
θα σου μιλάω με βροχή
και σε μια τυχαία αυγή
θα δώσεις
εσύ
ψωμί
ψυχή
εσύ
ατίθασο παιδί