μονορούΦι 11

περίμενε να σε καλέσω μέσα μην τους δείχνεις ότι περιμένεις από το θάνατο που μας καρτερούσε σάμπως να μπορούσαμε να προσκαλέσουμε το φως μέσα σ' αυτήν την τρύπα που κατοικώ κι αφουγκράζομαι τις κινήσεις των τεκτονικών πλακών ελπίδα κι ανάσταση σε μια πράξη και μια κάλτσα φορεμένη ανάποδα στο ΕΝΑ πόδι και στο ΕΝΑ που κατοικεί μέσα στα πολλά αφού δεν υπήρξε το χέρι της ούτε το βυζί της στρογγυλό και μαλακό σαν το θάνατο που μας καρτερούσε κι αν υποστηρίζαμε τους ανόητους ήταν γιατί γελάγαμε με την καρδιά μας μέσα σε καιρούς που δεν υπήρχε πια ούτε ελπίδα ούτε ανάσταση.

κόκκινο 10

αργά και ταπεινωτικά

θυμάσαι 11

το ζεστό αεράκι που μας προσπερνούσε

κι εμείς που 'μασταν μικρά

αγχωθήκαμε χωρίς λόγο

για αυτήν την παράλογη θέρμη

που μας προσπερνούσε

may I trust you?

what is he doing?

mom?

θυμάσαι 10

λίγο αίμα στα χέρια

είναι αστείο

και κανείς δεν θα μπορέσει να γελάσει

θα στριμωχτούμε στο βαγόνι

παρακολουθώντας τις στάσεις που αλλάζουν

και το διπλό μας είδωλο να μας περιφρονεί

αποκάλυ Ψ η 25

περνάνε τα βράδια
οι σκιές στο πρόσωπό σου
κλέβουν απ' το φως
περνάνε τα χάδια
τα βράδια
το φως στο πρόσωπό σου
γερνάνε τα μάτια
κλέβουν τα χάδια
το φως στα βράδια
οι σκιές
το φως στα βράδια
το πρόσωπό σου

φωτιές στο βουνό
παγωμένες σκέψεις
το παράθυρο στο σπίτι
οι σκιές
κι οι φωτιές
το βουνό και το πρόσωπό σου
γελάνε

δεν ήρθα για να σ' αγαπήσω

δεν θα φύγω αν δε σε μισήσω

hybrid

jungle

whirlpool

προς εσένα 18

χοροπηδηχτά βαδίζω

πότε στο ένα πόδι πότε στο άλλο πόδι

γυρίζω πίσω και σε κοιτάζω

πότε με το 'να μάτι

πότε με τ' άλλο μάτι

δεν είσαι ποτέ ο ίδιος

και 

χοροπηδηχτά βαδίζοντας

πότε στο ένα πόδι

πότε στο άλλο πόδι

απομακρύνομαι

πειραχτήρι 15

κρατημένοι από τα χέρια

και λίγη καύλα στ' αχαμνά

περπατήσαμε τη λεωφόρο

κρατημένοι από τα χέρια και λίγη 

καύλα στ' αχαμνά

προχωρήσαμε στ' αδιέξοδο

κρατημένοι από

τα χέρια και λίγη καύλα στ' αχαμνά

αφήσαμε τις προφάσεις

------------------------------------------

σάμπως θα σου πουν για 

το άγαλμα που κατοικεί στις αλλήθωρες 

πλατείες που βουλιάζουν στις 

καρδιές μας

μικρό μου ξωτικό

παραμέρισε τις δικαιολογίες

και κατέβασε τα βρακιά σου στον κόσμο

μη τύχει και ζητήσουν τα λεφτά τους πίσω

λογική ακολουθία 15

κωλοτούμπες στο πάτωμα

μετά

κωλοτούμπες στον αέρα

στο τέλος 

κωλοτούμπα στο κενό

Acknowledge

παρότρυνση 21

κάποτε

πριν να 'ναι πολύ αργά

αυτή η περίεργη γραμμή στην παλάμη μου

αυτή η περίεργη διαύγεια πάνω από νεκρό σώμα

υποκύπτω 18

ένας νέος άντρας κατέβηκε από το βουνό

μ' ένα ατρόμητο "γιατί" στο πρόσωπό του

τατουάζ χαραγμένο σ' όλο του το σώμα

χαραγμένο με λαξευμένη πέτρα και χρώμα τ' ουρανού

και χρώμα του νερού

κρατάει στα χέρια του μια πεταλούδα που δεν μπορεί να πετάξει

σου θυμίζει τα όνειρα που γεννήθηκαν κάτω από τον αδιάκριτο ήλιο του καλοκαιριού

επειδή το καλοκαίρι είναι πάντα ένα άλλοθι

βαθιές ανάσες με τον ήχο των κυμάτων πλεγμένες

είναι τα πόδια του συνέχεια βρεγμένα

και τα μάτια του κουβαλούνε μια φωτιά σαν αμαρτία

κοκκινίζουν τα μάγουλά σου 

αποφεύγεις το βλέμμα του

γνωρίζεις όπως όλοι πια

ό,τι πρέπει να του δείξεις τον δρόμο

γνωρίζεις πια την αναγκαιότητα του αίματος

ο Διονύσης κι η Δόμνα (και) για μένα

ξηραίνεται το στόμα και γλυκίζει το σάλιο
φιλί στο μάγουλο κι ένα όνειρο μεγάλο

 

λογική ακολουθία 14

βιαστικές αναχωρήσεις

ανήμερα μιας ευτυχούς συγκυρίας

παρακαλώ την ελπίδα που κουρνιάζει

και το παγάκι που αργολιώνει στον νεροχύτη

ευημερία στο ξερόχορτο που φυτρώνει στις χαραμάδες

απουσία του ονείρου

από τον φεγγίτη θα τρυπώσει πάλι ο φόβος

αποκάλυ Ψ η 24

οι αγάπες

οι αγάπες

προσπάθησα πολλές φορές

οι αγάπες

οι αγάπες

προσπάθησα πολλές φορές


Τώρα έχω ένα δικό μου κοιμητήριο χωρίς σταυρούς, καντήλια ή κεριά
χωρίς ονόματα, φωτογραφίες ή βάζα με φρέσκα λουλούδια από ανθοπωλείο


Το επισκέπτομαι κάθε Κυριακή
τότε
πριν νυχτώσει
πριν ξημερώσει

οι αγάπες

οι αγάπες

τι κι αν προσπάθησα πολλές φορές