until the symmetry collapsed 1

πρώτη ύλη : foto by iacovos camhis

until the symmetry collapsed 2

πρώτη ύλη : foto by iacovos camhis

until the symmetry collapsed 3

πρώτη ύλη : foto by iacovos camhis

απο ΚΑΛΥΨΗ 32

επιμένω μέχρι να ξεράσω τα ψέματά μου

τόσο πολύ μ' αγαπάω πια

who may know the true color

από τον Μανώλη και την Τάνια (και) για μένα

κάτι πήρε μαζί του ο χαρταετός
μπλεγμένο στην πολύχρωμη ουρά του
που ξοδέψαμε ολόκληρο το πρωί
να αποφασίσουμε με τι χρώματα θα τον ντύσουμε

"δεν πειράζει" μου είπες
"εμείς φταίμε, που τον κακομάθαμε"

και για ένα χρόνο
προσπαθήσαμε
σαν να μην άλλαξε τίποτα

ένα χρόνο
όσο αντέχαμε
με τον χαρταετό μας
χαμένο στα σύννεφα

προς εσένα 22

δεν έμαθα ποτέ να φτιάχνω χαρταετό
νόμιζα θα σουνα πάντα εδώ
να σου κάνω παρέα
κάθε Καθαρά Δευτέρα πρωί
παρατηρώντας σαν μικρό παιδί
με πόση σιγουριά τα χέρια σου
κατασκευάζουν μια χάρτινη υπόσχεση

και μετά σε μια ακροθαλασσιά
να τρέχω ξυπόλητος στην άμμο
τραβώντας τα σχοινιά του
μέχρι να σηκωθεί ψηλά
μαζί με τα σύννεφα
μια χάρτινη υπόσχεση
ότι θα σουνα πάντα εδώ

κι εσύ
να γελάς
ενθουσιασμένος και
περήφανος
που δεν κατάλαβα ποτέ

περήφανος
που δεν κατάλαβα ποτέ

K(eye)TE

επιθυμμία 27

μες στα βουνά θα τρυπώσω ξανά

να ακούσω πως πλάθεται ο κόσμος

απαρίθμηση 9

ανήσυχη

περίλυπη

αφανής

γεμάτη στοργή

αποκάλυψη 31

ξέρω ότι μια μέρα

θα ουρλιάξω τόσο δυνατά

που θα χάσω τη φωνή μου

έτσι κι αλλιώς

τι περισσότερο μπορεί να πει κανείς

μ΄ ένα στόμα

γεμάτο με δόντια που θρυμματίζονται

then I slept by your side (red)

then I slept by your side (green)

then I slept by your side (blue)

ανακάλ ΥΨΗ 28

η ίδια εικόνα πάντα
πίσω από τόση φθορά
πίσω από τόση τύχη
πίσω από τα μάτια που διψούν
πίσω από το θάνατο που μας λαχταρά

making fun of me

ΔΗΛΩΣΗ 31

αδικαιολόγητα οικείος

χορεύω πάνω στις συμβάσεις της πραγματικότητας

ο ήχος των φύλλων ανήκει στον άνεμο

και το σώμα τους σ' ό,τι κρυμμένο λαχταρά να δει τον ήλιο

κι αν είμαι κάτι εγώ
είμαι μόνο μια πρόθεση που πέφτει πάνω σου

που είτε θ' ανοίξεις τα χέρια σου να την κρατήσεις
είτε θα την αφήσεις να τσακιστεί στα πόδια σου

κι ο χείμαρρος μας παρασέρνει όλους στη θάλασσα

αδικαιολόγητα οικείος με την ανημποριά των ανθρώπινων σωμάτων

κόκκινο 12

σε παρακαλώ

μία ακόμη φορά

κι ας είναι η τελευταία

επιθυμία 26

παλεύω με τη σιωπή που μου χάρισες

να βγω νικητής

να 'σαι περήφανος

όταν θα μιλάς στους φίλους σου

για μένα

το δάσος και τα ορθογώνια παραλληλόγραμμα