3.08.2013
2.26.2013
αργά και προσεκτικά 29
σου τραβούσα επίμονα το μανίκι
και σε ρωτούσα τι χρώματα βλέπεις
μέσα στη θερμή ροή του αίματος
οιδίποδας ή τειρεσίας
προσφέροντας περισσή ικανοποίηση στο βλέμμα
θα καθαρίσω ό,τι λέρωσες
αδέξιο μίσος
παμφάγα ηδονή
ακονίζοντας με την τραχιά μου γλώσσα την κοφτερή ακμή
του μπαλτά
κόκκινα ζουμιά στην κατάψυξη
από φόνους που μας χρεώσανε
κάθε χρόνο
σε μεταλλικά σκεύη ν' ατενίζει παράλυτη
η σαρκοφάγα ορμή
να ερωτευτούμε
-μόνο έτσι-
να σε γευτώ πάλι
να 'χουν μια εξήγηση οι φοβισμένοι
που προσπερνούν τα πυρωμένα λιβάδια
με τις παπαρούνες
και σε ρωτούσα τι χρώματα βλέπεις
μέσα στη θερμή ροή του αίματος
οιδίποδας ή τειρεσίας
προσφέροντας περισσή ικανοποίηση στο βλέμμα
θα καθαρίσω ό,τι λέρωσες
αδέξιο μίσος
παμφάγα ηδονή
ακονίζοντας με την τραχιά μου γλώσσα την κοφτερή ακμή
του μπαλτά
κόκκινα ζουμιά στην κατάψυξη
από φόνους που μας χρεώσανε
κάθε χρόνο
σε μεταλλικά σκεύη ν' ατενίζει παράλυτη
η σαρκοφάγα ορμή
να ερωτευτούμε
-μόνο έτσι-
να σε γευτώ πάλι
να 'χουν μια εξήγηση οι φοβισμένοι
που προσπερνούν τα πυρωμένα λιβάδια
με τις παπαρούνες
Labels:
αργά και προσεκτικά,
living traces
2.25.2013
1.30.2013
ανακάλΥΨΗ 40
μέσα από το δάσος με χλευάζουν
κρεμασμένες από τα κλαδιά των πεύκων
ετοιμόρροπες
άγουρες γροθιές στα χέρια έφηβων απωθημένων
μ΄έπαιρνε το βράδυ
κι έχανα το δρόμο μου
μόνο γυμνός έβρισκα ένα μονοπάτι
γυμνός και κακοποιημένος
κρεμασμένες από τα κλαδιά των πεύκων
ετοιμόρροπες
άγουρες γροθιές στα χέρια έφηβων απωθημένων
μ΄έπαιρνε το βράδυ
κι έχανα το δρόμο μου
μόνο γυμνός έβρισκα ένα μονοπάτι
γυμνός και κακοποιημένος
Labels:
ανακάλυψη,
living traces
1.29.2013
1.28.2013
λογική ακολουθία 25
μην κρύβεις την πείνα σου
αναίτιοι σπασμοί στην ραχοκοκαλιά
πληγώσανε το σώμα
έχεις μια λέξη στο στόμα
γκόλουμ! γκόλουμ!
τα πολύτιμα παιχνίδια σου ζηλέψανε όλοι
με μια μικρή λάμψη στο σκοτάδι να με καλεί
ορκίζομαι σε μια φθίση διαρκή
ν' αντέξω δίχως νόημα
αναίτιοι σπασμοί στην ραχοκοκαλιά
πληγώσανε το σώμα
έχεις μια λέξη στο στόμα
γκόλουμ! γκόλουμ!
τα πολύτιμα παιχνίδια σου ζηλέψανε όλοι
με μια μικρή λάμψη στο σκοτάδι να με καλεί
ορκίζομαι σε μια φθίση διαρκή
ν' αντέξω δίχως νόημα
Labels:
λογική ακολουθία,
living traces
1.27.2013
1.05.2013
αποΚΑΛΥΨΗ 45
εγώ δεν έβαψα ποτέ τα χέρια μου με αίμα
μόνο στα σωθικά μου τα βούτηξα
που 'τυχε να χουν χρώμα κόκκινο
έτσι με παρεξήγησαν
για το κόκκινο στα χέρια
και με βαφτίσανε φονιά
για να μπορούν να σκοτώνονται ακόμη οι άνθρωποι
όμορφα, ωραία, ήσυχα κι απλά
μόνο στα σωθικά μου τα βούτηξα
που 'τυχε να χουν χρώμα κόκκινο
έτσι με παρεξήγησαν
για το κόκκινο στα χέρια
και με βαφτίσανε φονιά
για να μπορούν να σκοτώνονται ακόμη οι άνθρωποι
όμορφα, ωραία, ήσυχα κι απλά
Labels:
αποκάλυψη,
living traces
1.04.2013
1.03.2013
1.02.2013
1.01.2013
δηλΩΣΗ 42
είδα στο δρόμο σπασμένα ρόδια
μέσα σε μια έρημη πόλη
είδα στο δρόμο σπασμένα ρόδια
αθώα σπουργίτια και βρωμερά περιστέρια τα περιτριγυρίζανε όλο το πρωί
και μετά βγήκαν οι σκιές στο φως
κι αλαλάζαν ακατανόητες ευχές
μια παλιά συνήθεια των ένσαρκων στιγμών τους
αλήθεια λέω
είδα στο δρόμο σπασμένα ρόδια
μέσα σε μια έρημη πόλη
είδα στο δρόμο σπασμένα ρόδια
αθώα σπουργίτια και βρωμερά περιστέρια τα περιτριγυρίζανε όλο το πρωί
και μετά βγήκαν οι σκιές στο φως
κι αλαλάζαν ακατανόητες ευχές
μια παλιά συνήθεια των ένσαρκων στιγμών τους
αλήθεια λέω
είδα στο δρόμο σπασμένα ρόδια
Labels:
δήλωση,
living traces
12.26.2012
ανακάλ ΥΨΗ 39
αφόρητη η αγκαλιά σου
το γυμνασμένο στήθος σου
συνθλίβει την αναπνοή μου
Labels:
ανακάλυψη,
living traces
12.24.2012
προς εσένα 30
(σε μισούσα)
το χέρι και το βλέμμα σου συνεργάζονται
με την εκπληκτικότερη υποκριτική διαύγεια
θα σου 'λεγα
το γαμημένο στόμα σου χειρίζεται του έρωτα τη γλώσσα
με τόση μαεστρία
θα σου 'λεγα
"θέλησα να εξαπατηθώ"
μου 'πανε οι φίλοι
τώρα
χάνομαι
...
εκεί από όπου προέρχομαι
στις άπειρες δυνατότητες
εξόχως απείρων εύθραστων στιγμών
στη μία και μοναδική ανυπαρξία
σαν περιττή ουσία
το δέντρο που κρύβω στα πόδια μου
προμηνύει το σεισμό που έρχεται
Labels:
προς εσένα,
living traces
απο ΚΑΛΥΨΗ 44
"να τον προσέχεις" μού 'πε
πάνω του η νύχτα στοιχημάτισε
το σκοτάδι της
το σκοτάδι της
Labels:
αποκάλυψη,
living traces
12.21.2012
12.19.2012
ο Μάνος και ο Γιώργος (και) για μένα
τα όνειρα δεν τα θυμόμουν
ούτε τα όνειρα θυμόντουσαν εμένα
χωρίς όνειρα ν' αφηγηθώ
κατέφυγα στη ζωή
κάθε φορά
μέχρι να μ' εγκαταλείψουν τα μάτια μου
Τι ξέρεις για τα όνειρα που μοιάζουν με βαγόνια
σε σκουριασμένες κι άχρηστες μες τη βροχή γραμμές
Τι ξέρεις για τα κύματα που είναι χαμένα χρόνια
και ποιοι μ΄ αποχαιρέτισαν και ζουν στις ερημιές
Τι ξέρεις για τα όνειρα και πίκρα τι σημαίνει
γι΄ αυτά που διάλεξε κανείς και το `χει μυστικό
Και λες πως ζει στον ουρανό με μια φωτιά σβησμένη
ώσπου να γίνει κάποτε στη γη βεγγαλικό
Τι ξέρεις για τα όνειρα κάποιων απλών ανθρώπων
που όλα πια τ΄ αρνήθηκαν και ζουν μες στη σιωπή
Πως έμαθες το μυστικό και δε μου λες τον τρόπο
για τη μοιραία κίνηση και την ανατροπή
σε σκουριασμένες κι άχρηστες μες τη βροχή γραμμές
Τι ξέρεις για τα κύματα που είναι χαμένα χρόνια
και ποιοι μ΄ αποχαιρέτισαν και ζουν στις ερημιές
Τι ξέρεις για τα όνειρα και πίκρα τι σημαίνει
γι΄ αυτά που διάλεξε κανείς και το `χει μυστικό
Και λες πως ζει στον ουρανό με μια φωτιά σβησμένη
ώσπου να γίνει κάποτε στη γη βεγγαλικό
Τι ξέρεις για τα όνειρα κάποιων απλών ανθρώπων
που όλα πια τ΄ αρνήθηκαν και ζουν μες στη σιωπή
Πως έμαθες το μυστικό και δε μου λες τον τρόπο
για τη μοιραία κίνηση και την ανατροπή
Labels:
ηχητικά τερτίπια,
living traces
αργά και προσεκτικά 28
έχω μια βαθιά ριζωμένη ανάγκη
μια πεινασμένη ανάγκη
ανεκπλήρωτη
μουχλιασμένη
παγωμένη
κι ο χειμώνας
που 'ναι μια λέξη βαριά
με ζυγίζει σαν θήραμα από μακριά
δεν θ' αγκαλιαστούμε ποτέ
κι ούτε θα ψιθυρίσουμε τα πιο κρυφά μυστικά μας
δεν θ' αγκαλιαστούμε ποτέ
όσο κρατήσει αυτός ο χειμώνας
όσο εξαρτόμαστε από τον χειμώνα
δεν θ' αγκαλιαστούμε ποτέ
ίσως ν' αντικρίσω μία ακόμη άνοιξη
ο χειμώνας όμως
θα 'ναι αυτός που τελευταίος θα μ' αντικρίσει
ο χειμώνας με θέλει δικό του
μόνο δικό του
και θα του παραδωθώ
είναι μετρημένες οι μέρες μου
και δεν μου περισσεύουν δάκρυα και νερό
είναι μετρημένες οι μέρες μου
και με τη μόνη βεβαιότητα που μ' αγγίζει
δελεάζομαι να επισπεύσω τη φοβισμένη ευχή μου
το οριστικό και αμετάκλητο
δελεάζομαι να εγκολπώσω
τέλεια ηττημένος
τέλεια πεινασμένος
τέλεια κουρασμένος
μια πεινασμένη ανάγκη
ανεκπλήρωτη
μουχλιασμένη
παγωμένη
κι ο χειμώνας
που 'ναι μια λέξη βαριά
με ζυγίζει σαν θήραμα από μακριά
δεν θ' αγκαλιαστούμε ποτέ
κι ούτε θα ψιθυρίσουμε τα πιο κρυφά μυστικά μας
δεν θ' αγκαλιαστούμε ποτέ
όσο κρατήσει αυτός ο χειμώνας
όσο εξαρτόμαστε από τον χειμώνα
δεν θ' αγκαλιαστούμε ποτέ
ίσως ν' αντικρίσω μία ακόμη άνοιξη
ο χειμώνας όμως
θα 'ναι αυτός που τελευταίος θα μ' αντικρίσει
ο χειμώνας με θέλει δικό του
μόνο δικό του
και θα του παραδωθώ
είναι μετρημένες οι μέρες μου
και δεν μου περισσεύουν δάκρυα και νερό
είναι μετρημένες οι μέρες μου
και με τη μόνη βεβαιότητα που μ' αγγίζει
δελεάζομαι να επισπεύσω τη φοβισμένη ευχή μου
το οριστικό και αμετάκλητο
δελεάζομαι να εγκολπώσω
τέλεια ηττημένος
τέλεια πεινασμένος
τέλεια κουρασμένος
Labels:
αργά και προσεκτικά,
living traces
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)






















